ХАЦКЕ́ВІЧ Аляксандр Фёдаравіч (14.3.1923, в. Тартак Барысаўскага р-на Мінскай вобл. — 19.11.1995),

бел. гісторык. Д-р гіст. н. (1969), праф. (1970). Засл. работнік Вышэйшай школы Беларусі (1980). Скончыў Рэсп. школу прапагандыстаў пры ЦК КП(б)Б (1946), БДУ (1950). У 1946—58 на камсам. і парт. рабоце ў Івянецкім р-не, Баранавіцкім, Маладзечанскім абкомах КП(б)Б, заг. аддзела абл. газ. «Красное знамя» (г. Маладзечна). З 1961 навук. супрацоўнік Ін-та гісторыі АН БССР. З 1965 выкладчык Мінскага радыётэхнічнага, з 1973 заг. кафедры Бел. тэатр.-мастацкага, з 1977 — Бел. політэхн. ін-таў. Даследаваў гісторыю Кастр. рэвалюцыі 1917, польска-сав. вайну 1919—20, антыфаш. і партыз. рух у Вял. Айч. вайну, рэпрэсіі 1930—50-х г.

Тв.:

Польские интернационалисты в борьбе за власть Советов в Белоруссии. Мн., 1967;

Становление партизанского движения в Белоруссии и дружба народов СССР. Мн., 1980 (разам з Р.​Р.​Кручком);

Вдохновитель и организатор великой Победы. Мн., 1985 (разам з Г.​А.​Алдакушыным);

Солдат великих боев: Жизнь и деятельность Ф.​Э.​Дзержинского. 5 изд. Мн., 1987;

Арышты і дэпартацыі ў заходніх абласцях Беларусі (1939—1941 гг.) // Бел. гіст. часоп. 1994. № 1—2;

Аб раззбраенні груповак Арміі Краёвай у Нарачанскай і Налібоцкай пушчах (1943—1944) // Там жа. 1996. № 1, 3.

В.​Ф.​Кушнер.

т. 16, с. 565

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)