ХАС, хаса,

хасэ (араб. — спецыяльны, асобы, уласны),

адзін з відаў феад. землеўладання ў мусульм. краінах у сярэдневякоўі. Уключаў прыватныя зямельныя ўладанні правіцеля і яго роду, падаткі ад якіх ішлі не ў дзярж. скарб, а непасрэдна правіцелю. У Асманскай імперыі тэрмінам «Х.» абазначалася асобная катэгорыя найбуйнейшых умоўных зямельных уладанняў.

т. 16, с. 558

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)