ХАРЭ́Й (
1) у антычнай паэзіі трохдольная стапа з 2 складоў — доўгага і кароткага (-◡).
2) У сілаба-танічным вершаскладанні 2-складовая стапа з рытмічным націскам на 1-м складзе:
Снег, завея; вецер вее, Круціць, дзьме.
Віхар гонкі, гучны, звонкі
У белай цьме.
(У.Жылка. «Зімовае»)
Ва ўсходнеслав. паэзіі самы пашыраны від стапы (пасля ямба). Шырока выкарыстоўваецца ў вусн.
У
В.П.Рагойша.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)