ХА́РЫК Ізі (Ісак Давыдавіч; 17.3.1898, в. Зембін Барысаўскага р-на Мінскай вобл. — 29.10.1937),

яўрэйскі паэт. Чл.-кар. АН Беларусі (1936). Вучыўся ў Вышэйшым літ.-маст. ін-це імя В.​Брусава (1922—26), скончыў Маскоўскі ун-т (1927). У 1928—37 працаваў у час. «Штэрн» («Зорка», Мінск). Рэпрэсіраваны, расстраляны. Рэабілітаваны ў 1956. Літ. дзейнасць пачаў у 1920. Пісаў на яўр. (ідыш), бел. і рус. мовах. Тэматыка і пафас яго вершаў і паэм звязаны з рэчаіснасцю 1920—30-х г. Аўтар кн. вершаў «Трапятанне» (1922), паэм «Мінскія балоты» (1924), «Катрынка», «Хлеб» (абедзве 1925), «Адданасць» (1927), «Круглыя тыдні» (1932) і інш. Гіст. паэма «На чужым балі» (1936) пра нар. музыку. У творах выкарыстоўваў бел. фальклор. Перакладаў на яўр. мову з бел. творы Я.​Коласа, М.​Чарота. На бел. мову яго асобныя творы пераклалі А.​Александровіч, П.​Броўка, З.​Бядуля, А.​Дудар, А.​Куляшоў, І.​Плаўнік, М.​Танк, М.​Хведаровіч і інш. Некат. яго вершы пакладзены на музыку.

Тв.:

Бел. пер. — Выбр. творы. Мн., 1958;

Выбранае. Мн., 1969;

Рус. пер. — Стихи и поэмы. М., 1958;

От полюса к полюсу. М., 1971.

т. 16, с. 555

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)