ХАРКО́Ў Пётр Андрэевіч (15.8.1922, ст. Хацень Калужскай вобл., Расія — 10.1.1983),

бел. драматург. Скончыў Літ. ін-т імя М.​Горкага ў Маскве (1943). З 1947 працаваў у газ. «Во славу Родины», з 1963 карэспандэнт газ. «Советская культура» па Беларусі, з 1966 у Мін-ве культуры Беларусі. Друкаваўся з 1940. Пісаў на рус. мове. У п’есах «Ад імя пакалення» (паст. 1957), «Вечны агонь» (паст. 1963, Дзярж. рус. драм. т-р Беларусі), «Рэпартаж з пекла» (аперэта, муз. Я.​Глебава, паст. 1972, Дзярж. т-р муз. камедыі Беларусі), «Кветкі на попеле» (паст. 1978), кінасцэнарыі «Пакуль б’ецца сэрца» (1957) услаўленне мужнасці і гераізму сав. людзей у Вял. Айч. вайну. Аўтар апавяданняў, нарысаў, публіцыст. артыкулаў. На яго тэксты напісаны песні, кантаты «Невядомы салдат» (муз. І.​Лучанка. 1970). «Аб Нёмане» (з А.​Астрэйкам, муз. Дз.​Смольскага, 1975), цыкл вакальных паэм («Світанне», «Калі сэрца прыніжана», «Роздум», муз. Я.​Глебава, 1973), вакальна-сімф. паэма «Аб Дняпры» (з П.​Макалём, муз. Смольскага, 1973).

Тв.:

Подвиг без награды: Киноповесть, пьесы. Мн., 1983.

т. 16, с. 550

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)