ХАРА́Л (ням. Choral ад позналац. cantus choralis харавое песнапенне),
1) традыц. (кананізаванае) аднагалосае песнапенне на лац. мове ў рымска-каталіцкай царкве (гл. Грыгарыянскі харал) і на роднай мове ў пратэстанцкай царкве (гл. Пратэстанцкі харал), якое з’яўлялася ч. богаслужэння. Стаўшы прадметам перапрацовак, складаў тэматычную і канструкцыйную глебу твораў прафес. муз. мастацтва амаль да класіцызму.
2) Вак. шматгалосая (хар.) апрацоўка аднагалосага Х. Часта састаўная ч. араторый, кантат, «страсцей». Майстар хар. апрацоўкі І.С.Бах.
т. 16, с. 543
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)