ХАНЧЖО́Ў,

горад на У Кітая. Адм. ц. правінцыі Чжэнцзян. 1,1 млн. ж. (1990). Трансп. вузел. Буйны порт на Усх.-Кітайскім м., у вусці р. Фучуньцзян і на Вялікім канале. Важны цэнтр тэкст. прам-сці; машынабудаванне, хім., гумавая, шкляная, цэментавая, джутавая, чаеапрацоўчая прам-сць. Вытв-сць вырабаў з бамбуку і шоўку на экспарт. Ун-т. Кліматычны курорт. Турызм.

Засн. ў 589. У 1129—1279 сталіца дынастыі Паўд. Сун і наз. Ліньянь. У часы манг. заваявання (13—14 ст.) разбураны; адбудаваны пасля 1356. У 1861—64 захоплены паўстанцамі-тайпінамі (гл. Тайпінскае паўстанне). У 1895 адкрыты для замежнага гандлю, у 1896 на яго тэр. з’явіліся сэтльменты Японіі і Вялікабрытаніі. У 1937 акупіраваны яп. войскамі. з 1945 пад уладай гаміньданаўцаў. Вызвалены Нар.-вызв. арміяй Кітая ў 1949.

т. 16, с. 540

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)