ХАНІ́НАЎ Міхаіл Ванькаевіч (1.1.1919, пас. Цаган-Нур, Калмыкія — 22.9.1981),

калмыцкі пісьменнік, перакладчык. Скончыў Вышэйшыя літ. курсы (1969), Літ. ін-т імя М.​Горкага (1975) у Маскве. У 1942—44 удзельнік партыз. руху на Беларусі. Друкаваўся з 1935. Асн. тэмы твораў — гісторыя роднай зямлі, партыз. гераізм. Аўтар зб-каў лірыкі «Калі звініць мая домра» (1964), «Да апошняй атакі» (1968), «Вясна майго стэпу» (1969), «Пад небам Расіі» (1971), «Не страляйце ў Радзіму маю» (1978), «Кавыль» (1979), зб-каў апавяданняў і нарысаў «Людзі нашага часу» (1962), «Душэўныя людзі» (1966), аўтабіягр. аповесці «Міша Чорны — гэта я!» (1976), рамана «Памятаеш, зямля Смаленская» (1977). Перакладаў на калмыцкую мову творы Я.​Купалы, П.​Броўкі, А.​Пысіна, М.​Танка. На бел. мову яго асобныя творы пераклалі М.​Аўрамчык, Р.​Барадулін, Броўка, Г.​Бураўкін, С.​Грахоўскі, І.​Калеснік, К.​Камейша, Пысін, Ю.​Свірка, М.​Танк. Ганаровы грамадзянін г. Беразіно Мінскай вобл.

Тв.:

Бел. пер. — Хвоі і цюльпаны. Мн., 1970;

Жураўлі над стэпам. Мн., 1977.

Літ.:

Дугинец А. Искры над пеплом М., 1970.

А.​А.​Марціновіч.

т. 16, с. 538

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)