ХАМУРА́ПІ,

цар Вавілоніі

[1792—1750 да н.э.],

з імем якога звязана яе ўзвышэнне. З амарэйскай дынастыі. Умелы палітык і палкаводзец, Х. пры дапамозе ваен. сілы і дыпламатыі на працягу 35 гадоў падпарадкаваў тэр. Асірыі, паўд. і сярэднюю часткі Месапатаміі. Пры Х. Вавілонія дасягнула найвыш. эканам. і паліт. магутнасці; працягваўся рост таварна-грашовых адносін, цэнтралізацыя дзяржавы і ўмацаванне царскай улады, аб чым сведчаць выдадзеныя ім каля 1760 да н.э. Хамурапі законы (знойдзены ў 1901—02 пры раскопках г. Сузы).

т. 16, с. 536

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)