ТЭРМА... (ад грэч. thermē цяпло, гарачыня), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: адносіны да цеплыні, тэмпературы (напр., тэрмадынаміка, тэрмарэгуляцыя); апрацоўку пры дапамозе тэмператур (напр., тэрмаантрацыт, тэрмакапіраванне); выкарыстанне цеплавой энергіі (напр., тэрматэрапія, тэрмаэлемент).
т. 16, с. 133
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)