ТЭРАКО́ТА (ад італьян. terra зямля, гліна + cotta абпаленая),

неглазураваныя керамічныя вырабы з порыстым чарапком розных колераў (ад жоўтага да чырвона-карычневага і чорнага). Т. можа быць размаляваная халодным спосабам без абпальвання, часткова або поўнасцю паліраваная. У гісторыі мастацтва Т. прадстаўлена дробнай пластыкай (гл. Пластыка ў мастацтве), кафляй, посудам мастацкім, плакеткамі, цацкамі (напр., дымкаўскія цацкі), дэталямі арх. дэкору. На Беларусі вядома са старажытнасці. Пазней тэракотавыя вырабы пашырыліся ў творчасці нар. майстроў, самадзейных і прафес. мастакоў (М.​Байрачны, А.​Зіменка, М.​Пушкар і інш.).

Літ.:

Филиппов А.В., Филиппова С.В., Брик Ф.Г. Архитектурная терракота. М., 1941;

Беларуская кераміка: [Альбом]. Мн., 1984.

У.​В.​Угрыновіч.

т. 16, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)