ТЭ́ЗІС (грэч. thesis палажэнне, сцвярджэнне),
1) у шырокім сэнсе — адно з асноватворных палажэнняў пэўнай канцэпцыі ці тэорыі.
2) У філасофіі Г.Гегеля — зыходны момант у працэсе дыялект. развіцця, які разам з антытэзісам і сінтэзам складаюць трыяду.
3) У логіцы — палажэнне, сапраўднасць якога патрабуе доказу.
т. 16, с. 105
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)