ТЫЛІ́ТЫ (англ. tillite ад till валунная гліна),

выкапнёвыя марэны стараж. (даантрапагенавых) зледзяненняў. Уяўляюць сабой стракатаколерныя ці шэрыя глініста-алеўрыта-пясчаныя масіўныя несартаваныя адклады з уключэннем валуноў розных памераў і саставу, плітачнай, брусчатай ці прасавай формы, часам з ледавіковай штрыхоўкай, Утвараюць моцна ўшчыльненыя або слабаметамарфізаваныя паклады, у якіх адзначаюцца гляцыядыслакацыі і адорвені падсцілаючых парод. Адрозніваюць Т. марскія (утвораны ў выніку лёдавага разносу і адкладаў у моры) і кантынентальныя. Трапляюцца ў пратэразойскіх, кам.-вуг., пермскіх і інш. адкладах. Выкарыстоўваюцца ў стратыграфіі, палеагеаграфіі (палеакліматалогіі) і інш.

т. 16, с. 73

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)