ТУШЭ́ (франц. touché, ад toucher чапаць, дакранацца),

характар здабывання гуку (націск, удар па клавішах) пры ігры на фп., які непасрэдна ўплывае на яго сілу і тэмбравую афарбоўку. Важны сродак індывідуалізацыі гучання інструмента. Залежыць ад фізічнага складу рукі піяніста, яго маст. імкненняў і стылю пэўнага муз. твора. Адрозніваюць: сухое і жорсткае, мяккае і пявучае Т. і інш. (напр., ігра Дж.​Філда, А.​Рубінштэйна вызначалася аксамітным, сакавітым Т.).

т. 16, с. 66

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)