ТУПІ́К,
1) вуліца, завулак, якія не маюць скразнога праходу і праезду, таксама праход, прастора без далейшага выхаду, прадаўжэння.
2) Чыгуначны станцыйны пуць, злучаны з
3) У пераносным значэнні — бязвыхаднае становішча, невырашальная сітуацыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)