ТУГАІ́ (ад цюрк. тугай — лес, лясныя зараснікі),
такаі, поймавыя лісцевыя лясы і хмызнякі ўздоўж рачных далін у паўпустыннай і пустыннай зонах; разнавіднасць галерэйных лясоў. Густыя, цяжкапраходныя зараснікі з таполі, вярбы, тамарыску, лоху, абляпіхі і інш., абвітыя ліянамі. Берагі рэк і старыц укрыты трыснягом. У Т. водзяцца дзікі, тугайны алень, шакалы, чаротавы кот, фазаны і інш. У выніку гасп. асваення плошчы Т. скарачаюцца. Тэрмін пашыраны ў Сярэдняй і Цэнтр. Азіі.
т. 16, с. 21
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)