ТРЭЛЬЯ́Ж (франц. treillage),
1) трохстворкавае люстэрка. 2)У садова-паркавым мастацтве — тонкі ажурны каркас для павойных раслін; адзін з відаў архітэктуры малых форм. Мае дэкар. і функцыян. (сонцаахоўнае) прызначэнне. Апорныя элементы і завяршэнні Т. ўпрыгожвалі размалёўкай, ускладненай прафілёўкай, пазалотай.
3) У архітэктуры і дэкаратыўна-прыкладным мастацтве стылю ракако — арнаментальны матыў у выглядзе касой сеткі, часам з кветачкамі на скрыжаваннях. Выкарыстоўваўся ў аздобе фрызавых паясоў, плафонаў, панэлей, агароджаў амбонаў, царскіх варот, спавядальняў, алтарных агароджаў, картушаў, кніжных заставак, мэблі, тканін і інш.
т. 16, с. 14
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)