ТРЫЛАТЭРА́ЦЫЯ (ад лац. trilaterus трохбаковы),

метад вызначэння становішча апорных геадэзічных пунктаў; заключаецца ў стварэнні на мясцовасці сістэм сумежна размешчаных трохвугольнікаў, каардынаты вяршынь і вуглы якіх вылічваюць, даўжыні бакоў вызначаюць дальнамерам. Назначэнне Т. тое, што і трыянгуляцыі.

т. 15, с. 548

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)