ТО́КАРАЎ Генадзь Барысавіч (н. 9.12.1931, г. Смаленск, Расія),

бел. акцёр. Засл. арт. Беларусі (1967). Скончыў тэатр. студыю ў Смаленску (1955). З 1956 працуе ў Брэсцкім т-ры драмы і музыкі. Выканаўца драм., характарных роляў. Стварыў пераканаўчыя сцэн. вобразы сучаснікаў: Андрэй, Алег («У добры час!», «У пошуках радасці» В.​Розава), Сеўка («Шануй бацьку свайго» В.​Лаўрэнцьева), Цімур Зямны («Лейтэнанты» А.​Пінчука) і інш. Адметнай характарнасцю, мяккім гумарам, пластычнай выразнасцю і сатыр. завостранасцю пазначаны яго пазнейшыя работы: Кукушкін, Рагулін («Брэсцкая крэпасць», «Людзі і камяні» К.​Губарэвіча), Нічыпар («Хто смяецца апошнім» К.​Крапівы), Скаромны («Таблетку пад язык» А.​Макаёнка), Ермалай («Характары» паводле В.​Шукшына), Вурм («Каварства і каханне» Ф.​Шылера), Мендоза («Дзень цудоўных падманаў» Р.​Шэрыдана) і інш. Сярод інш. роляў: Дук («...Выратаваць хачу зямную прыгажосць...» паводле твораў А.​Пушкіна), Бальшынцаў («Месяц у вёсцы» І.​Тургенева), Антоніо («Вар’яцкі дзень, або Жаніцьба Фігаро» П.​Бамаршэ), Гжэгаж («Дамы і гусары» А.​Фрэдры), Хмелік («Сола для гадзінніка з боем» О.​Заградніка).

Р.​М.​Бакіевіч.

т. 15, с. 482

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)