ТА́ЦЫТ Публій Карнелій (Publius Cornelius Tacitus; каля 58, г. Інтэрамн, цяпер г. Тэрні, Італія — пасля 117),

старажытнарымскі гісторык і паліт. дзеяч. Займаў пасады прэтара (88), консула (97), праконсула правінцыі Азія (112—113). Аўтар прац: «Гісторыя» (з 14 кн. захаваліся 1—4 і часткова 5, нап. каля 105—107) ахоплівае жыццё Рыма і ўсёй імперыі 69—96; «Аналы» (з 16 кн. захаваліся 1—4, 11—15, нап. каля 115—117) асвятляюць гісторыю Рым. імперыі 14—68. У этнагр. і геагр. нарысе «Германія» (98) апісаў грамадскі лад, рэлігію і побыт стараж. германцаў. Гал. рухаючай сілай гісторыі лічыў волю і ўчынкі людзей, найперш імператараў, ідэалізаваў арыстакратычную рэспубліку. Звесткі Т. вызначаюцца дакладнасцю і ўяўляюць каштоўнасць як сведчанні відавочцы.

Тв.:

Рус. пер. — Соч. Т. 1—2. М., 1993;

Анналы. Малые произведения. История. М., 2001.

Літ.:

Кнабе Г.С. Корнелий Тацит: Время. Жизнь. Книги. М., 1981;

Немировский А.И. Рождение Клио: У истоков ист. мысли. Воронеж, 1986.

А.​Г.​Зельскі.

т. 15, с. 465

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)