ТАРМО́ЛА (Тармола-Мірскі) Раман Якубавіч

(н. 5.4.1936, г.п. Мір Карэліцкага р-на Гродзенскай вобл.),

бел. паэт. Скончыў Мінскі пед. ін-т (1960). У 1960—96 на Бел. тэлебачанні (у 1977—80 на кінастудыі «Беларусьфільм»). Друкуецца з 1957. Аўтар зб-каў паэзіі «Асколкі і росы» (1964), «Поўня» (1966), «Абнаўленне» (1968), «Міранка» (1971), «Побач» (1974), «Павага» (1976), «Вобразы вечара» (1982), «Толькі б дагаварыць...» (1986), «У прадчуванні святла...» (1992), паэм «Проста — я» (1966), «Навальнічны раён» (1969), «Хатынскі рэквіем» (1971), «Вянок» (1972). У іх — лірызм, асацыятыўнасць, філас. роздум пра лёс народа ў Вял. Айч. вайну, пасляваен. час, тэмы кахання, любві да роднага краю. Піша для дзяцей: зб-кі казак «Каго баяцца ў лесе» (1973), «Казкі-падказкі» (1984). Аўтар сцэнарыяў дакумент. фільмаў «Людзям сябе пакажы» (1973), «Я не самотны... Максім Багдановіч» (1982), дакумент.-маст. фільма «А мае міране добрыя людзі» (1993), тэлеспектакля «Зачараваны Валерка» (1976).

Тв.:

Зямное — зямному. Мн., 1979;

Спрадвечнасць. Мн., 1989;

Зярняты з каласоў. Мн., 1994.

Літ.:

Вярцінскі А. Высокае неба ідэалу. Мн., 1980;

Семашкевіч Р. Выпрабаванне любоўю. Мн., 1982;

Зуёнак В. Мера адкрытасці душы // Полымя. 1984. № 4;

Арочка М. Балючая памяць зямлі // Там жа. № 7.

І.​У.​Саламевіч.

т. 15, с. 441

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)