ТАЛКАЧО́ВА Галіна Сямёнаўна (н. 3.3.1934, Мінск),

бел. актрыса. Нар. арт. Беларусі (1990). Скончыла Бел. тэатр.-маст. ін-т (1957, курс К.Саннікава). Працуе ў Нац. акад. т-ры імя Я.​Купалы. Выканаўца характарных роляў. Творчасць Т. адметная паглыбленым псіхалагізмам, дэталёвай распрацоўкай знешняга малюнка ролі, яркай тэатр. формай. Ролі ў бел. рэпертуары: Інга, Лена («Выклік багам», «Начное дзяжурства» А.​Дзялендзіка), Зося («Сэрца на далоні» паводле І.​Шамякіна), Маці («Зацюканы апостал» А.​Макаёнка). Шэраг яркіх вобразаў стварыла ў сучасным рэпертуары: Кэт («Чацвёрты» К.​Сіманава), Наташа («Яшчэ раз пра каханне» Э.​Радзінскага), Ніна («Гросмайстарскі бал» паводле І.​Штэмлера), Ліза Хрэнава («Традыцыйны збор» В.​Розава), Марыя («Святая святых» І.​Друцэ). Сярод інш. роляў: Ірына, Гурмыжская («Апошняя ахвяра», «Лес» А.​Астроўскага), Насця («На дне» М.​Горкага), Ганна Андрэеўна («Рэвізор» М.​Гогаля), Амелія («Смерць ваяводы» Ю.​Славацкага), Дзяўчына, Зехра («Забыты ўсімі», «Дзівак» Назыма Хікмета), Голда («Памінальная малітва» Р.​Горына), Мелі («Ліса і вінаград» Г.​Фігейрэду), Жанчына («Тая, якая сама па сабе блукае» паводле Р.​Кіплінга), Элеанора («Месье Амількар, альбо Чалавек, які плаціць» І.​Жаміяка), Эліда («Жанчына з мора» Г.​Ібсена), Івона («Жудасныя бацькі» Ж.​Както). Яна («Апошні закаханы» Н.​Саймана).

Літ.:

Чаркас І. Каб сказаць сваё, запаветнае // Тэатр. Мінск. 1984. № 1.

Г.​Г.​Бордусава.

Г.С.Талкачова.
Г.Талкачова ў ролі Голды.

т. 15, с. 404

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)