ТАБУЛЯ́ТАР (ад лац. tabula дошка, табліца, запіс),

1) электрамеханічная вылічальная машына для аўтам. счытвання даных з перфакарт, вылічэння вынікаў па групавых прыкметах і друкавання іх у выглядзе табліц, тэксту, графікаў і інш. Выкарыстоўвалася на машыналічыльных станцыях для апрацоўкі вынікаў бухгалтарскіх, статыстычных, планавых, уліковых і інш. задач.

2) Прыстасаванне ў пішучых машынках для друкавання табліц.

т. 15, с. 368

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)