ТАБУЛАТУ́РА (ням. Tabulatur ад лац. tabula дошка, табліца),

1) літарная ці лічбавая сістэма запісу інстр. музыкі ў Еўропе ў 14—18 ст. Гл. ў арт. Нотнае пісьмо.

2) Правілы і рэкамендацыі адносна зместу, структуры, а таксама выканання муз.-паэт. твораў майстэрзінгераў. Упершыню сістэматызаваны А.​Пушманам каля 1600.

Літ.:

Барсова И.А. Очерки по истории партитурной нотации (XVI — первая половина XVIII в.). М., 1997.

Д.​В.​Сазановіч.

т. 15, с. 368

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)