СТЭ́ЦКІ Казімір Пятровіч (20.9.1905, хутар Пад’ельнік, Барысаўскі пав. Мінскай губ. — 16.8.1984),

бел. рэжысёр. Засл. дз. маст. Беларусі (1965). Скончыў Кіеўскі ўкр. ін-т тэатр. мастацтва (1936). Працаваў у т-рах Беларусі: Польскім вандроўным (1929—30), Лепельскім калгасна-саўгасным (1939—41), Бабруйскім і Баранавіцкім абл. драм.(1944—45), Мазырскім ансамблі песні і танца (з 1946), Рэсп. Доме нар. творчасці (з 1947). У 1958—77 рэжысёр на Рэсп. студыі тэлебачання. Творчыя рысы С. найб. раскрыліся ў жанрах грамадска-паліт. тэлевяшчання: кароткаметражных фільмах, рэпартажах з месца падзей, тэленарысах. Сярод тэатр. пастановак: «Хто смяецца апошнім» К.​Крапівы, «Ірынка» К.​Чорнага, «Не было ні гроша, ды раптам шастак» А.​Астроўскага, «Сыночак» М.​Мэё і М.​Энекена (1939—41), «Урок жыцця» В.​Галаўчынера (1945).

Л.​І.​Балыніна.

т. 15, с. 238

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)