Verbum

СПАНДЭ́Й (ад грэч. spondeios),

стапа з 2 доўгіх складоў у антычным вершаскладанні. У сілабатоніцы С. называюць стапу ямба ці харэя са звышсхемным націскам:

Сне́г — трэ́ці дзень.
Слядоў няма,
На двор і ў сад задзьмуты дзверцы.
(М.​Лужанін. «...Снег — трэці дзень»)

Дзякуючы С. аўтар можа вылучыць пэўнае слова ў вершаваным радку, звярнуць на яго ўвагу. Арыгінальнае выкарыстанне спандэізаваных харэяў у вершы М.​Танка «На камарыным вяселлі»:

На змярканні — шу́м, га>́м, звон.
Гэта звоняць ду́б, гра́б, клён.
Кветак весніх — жа́р, бе́ль, сінь,
Россып буйнае расы

В.​П.​Рагойша.

т. 15, с. 97