СЛАНІ́МСКІ (Міхаіл Леанідавіч) (2.8 1897, С.-Пецярбург — 8.10.1972),

рускі пісьменнік. Унук З.​Я.​Сланімскага. Вучыўся ў Петраградскім ун-це. Першая кніга — зб. апавяданняў пра 1-ю сусв. вайну «Шосты стралковы» (1922). Раман «Лаўровы» (1926; 2-я рэд. 1953), трылогія «Інжынеры» (1950), «Сябры» (1954), «Равеснікі стагоддзя» (1959) і інш. пра інтэлігенцыю. Аўтар рамана «Сярэдні праспект» (1927), «Праз сем гадоў» (1963), «Кнігі ўспамінаў» (1966) і інш. Ад эфектнага метафарычнага стылю ранніх твораў пазней прыйшоў да лаканічнага рэаліст. стылю.

Тв.:

Собр. соч. Т. 1—4. М., 1969—70;

Избранное. Т. I—2. М., 1980.

Літ.:

Луговцов Н. Михаил Слонимский: Критико-биогр. очерк. М., 1966.

т. 14, с. 507

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)