СКАБІЧЭ́ЎСКІ (Аляксандр Міхайлавіч) (27.9.1838, С.-Пецярбург — 11.1.1911),

рускі крытык, гісторык літаратуры. Скончыў Пецярбургскі ун-т (1861). Друкаваўся з 1859. У 1868—84 супрацоўнік час. «Отечественные записки». Працы пераважна прысвечаны праблемам «народнай літаратуры», творчасці белетрыстаў-народнікаў (кн. «Белетрысты-народнікі», 1888, і інш.). Аўтар драмы «Кругліцкія» (1862), цыклаў артыкулаў «Нарысы развіцця прагрэсіўных ідэй у нашым грамадстве» (1870—72; кніга спалена па прадстаўленні цэнзара), «Нарысы гісторыі рускай цэнзуры (1700—1863)» (1892), кн. «Гісторыя навейшай рускай літаратуры (1848—1890)» (1891), успамінаў, літ.-крытычных нарысаў пра А.​Пушкіна, М.​Лермантава, А.​Грыбаедава, М.​Дабралюбава, А.​Пісемскага (выд. ў серыі «Жыццё выдатных людзей»).

Тв.:

Литературные воспоминания. М.; Л., 1928.

Літ.:

Коновалов В.Н. Народническая литературная критика: (П.​Л.​Лавров, П.​Н.​Ткачев, Н.​К.​Михайловский, А.​М.​Скабичевский). Казань, 1975.

т. 14, с. 430

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)