СЕЙФУ́ЛІНА (Лідзія Мікалаеўна) (3.4.1889, пас. Верхнеўвельскі Чэбаркульскага р-на Чэлябінскай вобл., Расія — 25.4.1954),

руская пісьменніца. Скончыла Вышэйшыя пед. курсы ў Маскве (1920). Працавала бібліятэкарам, настаўніцай, актрысай. У апавяданнях, аповесцях «Чатыры главы», «Ноеў каўчэг», «Перагной» (усе 1922), «Вірынея» (1924; інсцэніравана з В.​Праўдухіным, у 1925; аднайм. опера створана ў 1967 кампазітарам С.​Сланімскім, фільм у 1969), «Сустрэча» (1925) і інш. ломка вясковага побыту пасля 1917, змены ў псіхалогіі жанчын. Аповесць «Правапарушнікі» (1922) пра беспрытульнікаў. Пра Вял. Айч. вайну аповесць «На сваёй зямлі» (1946). Аўтар п’ес «Спадарожнікі» (паст. 1932), «Наташа» (1937), «Сын» (1947, апубл. 1959), кн. «Пра літаратуру» (1958), успамінаў і інш. На бел. мову асобныя яе творы пераклалі М.​Байрашэўская, П.​Місько і інш.

Тв.:

Собр. соч. Т. 1—4. М., 1968—69;

Соч. Т. 1—2. М., 1980;

Бел. пер. — Правапарушнікі. Мн., 1930;

Таня. Мн., 1937.

Літ.:

Лидия Сейфуллина в воспоминаниях современников. М., 1961;

Яновский Н.Н. Лидия Сейфуллина. 2 изд. М., 1972.

т. 14, с. 299

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)