Verbum

САЛАГУ́Б (сапр. Цяцернікаў) Фёдар Кузьміч

(1.3.1863, С.-Пецярбург — 5.12.1927),

рускі пісьменнік. Скончыў С.-Пецярбургскі настаўніцкі ін-т (1882). Да 1907 настаўнічаў. Друкаваўся з 1884. Адзін з тэарэтыкаў сімвалізму (арт. «Дэманы паэтаў», 1907; «Тэатр адной волі», 1908, і інш.). У першым рамане «Цяжкія сны» (1895) спалучэнне натуралістычнага паказу правінцыяльнага побыту з пропаведдзю эстэтызму і эротыкі. Матывы адчаю, індывідуалізм у паэт. зб. «Палымяны круг» (1908). Гратэскны паказ жыцця рус. правінцыі ў зб. апавяданняў «Джала смерці» (1904), рамане «Дробны чорт» (1905) і інш. У трылогіі «Легенда, якая ствараецца» (ч. 1—3, 1907—13) — культ і трагізм эрасу. Сімвалічныя тэмы і матывы ў паэт. зб-ках «Блакітнае неба» (1920), «Фіміямы» (1921), «Жалейка» (1922) і інш. Аўтар «Палітычных казачак» (1906), зб. паліт. вершаў «Радзіме» (1906), п’ес «Дар мудрых пчол» (1907), «Перамога смерці» (паст. 1907), «Начныя скокі» (1908), рамана «Заклінальніца змеяў» (1921) і інш. Перакладаў Вальтэра, Гі дэ Мапасана, Ш.​Бадлера, П.​Верлена, А.​Рэмбо, Г.​Гейнэ, О.​Уайльда, Т.​Шаўчэнку і інш.

Тв.:

Свет и тени: Избр. проза. Мн., 1988;

Голодный блеск: Избр. проза. Киев, 1991;

Творимая легенда. М., 1991;

Неизданный Федор Сологуб. М., 1997;

Лирика. Мн., 1999.

т. 14, с. 96