РЭ́РЫХ (Алена Іванаўна) (12.2.1879, С.-Пецярбург — 5.10.1955),
рускі філосаф. Жонка М.К.Рэрыха, маці С.М.Рэрыха. З 1919 жыла і працавала ў Англіі, з 1921 — у ЗША, з 1924 — у Індыі. Разам з М.К.Рэрыхам у 1923 заснавала Музей імя Рэрыха ў Нью-Йорку, у 1928 — Ін-т гімалайскіх даследаванняў «Урусваці» ў Індыі (названы ад духоўнага імя Р.), яго ганаровы прэзідэнт. Філас. погляды Р. фарміраваліся пад уплывам традыц. усх. і хрысц. вучэнняў і школ (С.Вівеканда, Рамакрышна, «Бхагавадгіта», «Дабраталюбства», «Лам-рым Чэн-по» Цзон Ка Па і інш.). У гал. філас. працы «Вучэнне Жывой Этыкі» («Агні Ёга», кн. 1—14, 1924—38) прапанавала вучэнне, якое накіравана на фарміраванне духоўнай культуры Новай Эпохі («Сацья Югі») шляхам сінтэзу ўсх. і зах. філасофіі, рэлігіі, навукі і мастацтва. Распрацавала канцэпцыі касм. эвалюцыі чалавека і чалавецтва, псіхічнай энергіі, вучэнне пра бязмежнасць і іерархію Святла, пра сілу думкі і інш., якія аб’ядноўвае ідэя самаўдасканальвання чалавека праз засваенне духоўнай культуры. Пераклала на рус. мову «Сакрэтную Дактрыну» А.П.Блавацкай і «Пісьмы Махатм».
Тв.:
Учение Живой Этики. [Кн. 1—14). Рига;
М., 1989—96;
Преподобный Сергий Радонежский // Знамя Преподобного Сергия Радонежского. Новосибирск, 1991;
Письма Елены Рерих, 1929—1938. Т. 1—2. Мн., 1992;
Письма в Америку. Т. 1—4. М., 1996—99;
Основы буддизма. 3 изд. Рига, 1997;
Письма. Т. 1—3. М., 1999—2001, У порога Нового Мира. М., 2000.
Літ.:
Егорова М.Н. Некоторые основные аспекты учения «Живой Этики», или Агни Йоги // Филос. науки. 1995. №5/6;
1996. № 1—4;
Шапошникова Л.В. Сотрудница Космических Сил // Новая эпоха. 1999. № 1.
Р.З.Шайхатараў.
т. 14, с. 22