РЫМАНЦЕ́НЕ (дзявочае Ябланскіце) Рымуце

(н. 25.10.1920, г. Каўнас, Літва),

літоўскі археолаг. Д-р гіст. н. (1972). Скончыла Вільнюскі ун-т (1946), працавала ў Каўнаскім і Вільнюскім ун-тах, з 1960 у Ін-це гісторыі АН Літвы. Даследуе каменны і бронзавы вякі Літвы і суседніх тэрыторый, у т. л. паўн.-зах. Беларусі, старажытнасці свідэрскай, яніславіцкай, нёманскай мезалітычнай і нёманскай неалітычнай, нарвенскай і шнуравой керамікі культур, у арэалы якіх уваходзіла і значная частка тэр. Беларусі. Прымала ўдзел у падрыхтоўцы маладых спецыялістаў-археолагаў Беларусі.

Тв.:

Палеолит и мезолит Литвы. Вильнюс, 1971;

Стоянки раннего неолита в юго-восточной Литве // Древности Белоруссии. Мн., 1986.

т. 13, с. 509

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)