РУБЦО́Ў (Мікалай Міхайлавіч) (3.1.1936, с. Емецк Халмагорскага р-на Архангельскай вобл., Расія — 19.1.1971),
рускі паэт. Скончыў Літ.ін-т імя М.Горкага ў Маскве (1969). Быў матросам, рабочым. Друкаваўся з 1957. Першы зб. «Лірыка» (1965). У паэт. зб-ках «Зорка палёў» (1967), «Душа захоўвае» (1969), «Хвояў шум» (1970), «Зялёныя кветкі» (апубл. ў 1971) пачуццё любові і пяшчоты да «малой радзімы» (Валагодчына), апяванне рус. вёскі і прыроды, тэмы нац. памяці, дзяцінства, кахання. Паэзіі Р. ўласцівы пранікнёны лірызм, напеўныя інтанацыі, тонка распрацаваная вобразная структура, унутр. маштабнасць, гранічна простая стылістыка. На бел. мову яго вершы перакладалі В.Вітка, В.Зуёнак, П.Макарэвіч, Г.Пашкоў, У.Скарынкін і інш. Загінуў пры трагічных абставінах.
Тв.:
Собр. соч.Т. 1—3. М., 2000;
Стихотворения. М., 1998;
Последняя осень;
Стихотворения. М., 1999;
Бел.пер. — Рускі агеньчык: Лірыка. Мн., 1986.
Літ.:
Кожинов В. Николай Рубцов. М., 1976;
Белков В.С. Неодинокая звезда;
(Заметки о поэзии Н.Рубцова). М., 1989;
Бараков В.Н. Лирика Николая Рубцова: (Опыт сравнительно-типол. анализа). Вологда, 1993;
Воспоминания о Николае Рубцове, 1936—1971. Т. 1—2. Вологда, 1994;
