ПРАЦЭ́С (ад
1) паслядоўная змена з’яў, стану ў развіцці чаго-н.
2) Сукупнасць паслядоўных дзеянняў для дасягнення пэўных вынікаў,
3) Судовая справа; парадак ажыццяўлення дзейнасці следчых,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)