МАКАВЕ́ЛЬСКІ (Аляксандр Восіпавіч) (10.7.1884, г. Гродна — 16.12.1969),
філосаф. Чл.-кар. АН СССР (1946), чл.кар. АН Азерб. ССР (1949). Засл. дз. нав. Азербайджана (1930). Скончыў Казанскі ун-т (1907) і працаваў там. З 1918 праф. У 1913—18 у навук. камандзіроўцы (Берлін, Мюнхен). З 1920 у Бакінскіх ун-це і пед. ін-це. З 1945 дырэктар, з 1950 навук. супрацоўнік Ін-та філасофіі і права АН Азерб. ССР. Асн. навук. працы па гісторыі ант. філасофіі (атамісты, сафісты), філасофіі народаў Б. Усходу, логіцы і псіхалогіі, па гісторыі філас. думкі Азербайджана, у т.л. літ. помнікаў (Авеста) і спадчыны Нізамі Ганджэві. У перакладзе М. і з яго каментарыямі выдадзены шэраг прац стараж.-грэч. філосафаў.
Тв.:
Понятие о душе в Древней Греции. Варшава, 1913;
Досократики. Ч. 1—3. Казань, 1914—1919;
Введение в философию. Ч. 1—5. Казань, 1915—1917;
Софисты. Вып. 1—2. Баку, 1940—41;
Древнегреческие атомисты. Баку, 1946;
Авеста. Баку, 1960;
История логики. М., 1967.
Літ.:
АО.Маковельский: Библиогр. Баку, 1964.
А.Ф.Самусік.
т. 9, с. 526
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)