КАЗА́,
1) у беларусаў прыстасаванне для начной лоўлі рыбы восцямі. Мела выгляд плеценага з дроту кошыка, на якім распальвалі агонь і падвешвалі на канцы палкі, устаноўленай на носе лодкі або чоўна. Рабілі і са скляпаных паміж сабой
2) Сажань, драўляная мерка ў форме разнятага цыркуля для абмервання зямельных участкаў.
І.М.Браім.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)