індывідуа́льна прысл., індывідуа́льны individu¦éll [-vi-]; Individuál-; Éinzel- (адзіночны);

індывідуа́льныя асаблі́васці persönliche [individu¦élle] Éigenart;

індывідуа́льная ры́са individu¦éller Zug;

індывідуа́льнае навуча́нне Éinzelunterricht m -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)