ізаля́тар м.
1. фіз., эл. Isolátor m -s, -tóren;
2. (памяшканне) Isolíerraum m -(e)s, -räume; Isolíerzelle f -, -n Éinzelzelle f (у турме)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)