ча́рачка ж. памянш. гл. чарка;

ён лю́біць ча́рачку er hebt gern inen;

прапусці́ць ча́рачку eins [inen] hnter die Bnde geßen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)