узвалі́ць

1. áufladen* vt, áufpacken vt;

2. перан. разм.:

узвалі́ць на каго-н. усю пра́цу j-m álle Árbeit áufbürden;

узвалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf j-n ábwälzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)