тэста́мант тастаме́нт м. Testamént n -(e)s, -e, Vermächtnis n -ses, -se;

натарыя́льны тэста́мант notari¦élles Testamént n;

зрабі́ць тэста́мант sein Testamént máchen;

пакі́нуць тэста́мант ein Testamént hinterlássen*;

пакі́нуць зго́дна з тэста́мантам vermáchen vt, testamentárisch verérben;

свабо́да тэста́манту юрыд. Testíerfreiheit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)