тупі́ца ж.
1. разм. (сякера, каса і г. д.) éine stúmpfe Axt [Sénse і пад. ];
2. разм. пагард. (абмежаваны) ein stúmpfsinniger [stúmpfer, stupíder, borníerter] Mensch
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)