сцяна́ ж.

1. Wand f -, Wände; Máuer f -, -n (мур); Hólzwand f (драўляная); Schéidewand f (перагародка);

жыць сцяна́ ў сцяну́ Wand an Wand (mit j-m) wóhnen;

го́лыя сце́ны léere [káhle] Wände;

2. перан. (перашкода) Wand f, Schéidewand f;

між чатыро́х сцен разм. in séinen vier Wänden;

◊

прыпе́рці да сцяны́ каго-н. j-n an die Wand drücken; j-n in die Énge tréiben*;

ста́ць сцяно́ю sich wie ein Mann erhében*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)