стро́га прысл.

1. streng; stréngstens;

стро́га забаро́нена (es ist) streng verbóten;

2. (якраз, дакладна) genáu; exákt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)