страх м. Angst f -, Ängste; Furcht f - (боязь, асцярога); Entsétzen n -s, - (жах);

смяро́тны страх Tódesangst f;

апанава́ны стра́хам ángsterfüllt, entsétzt;

пад стра́хам сме́рці bei Tódesstrafe;

дрыжа́ць ад страху vor Angst bében, vor Furcht zíttern;

◊

на свой страх і ры́зыку auf éigenes Rísiko, auf éigene Gefáhr; auf die éigene Káppe (разм.);

трыма́ць каго-н. у страху j-m Angst éinjagen, j-m Furcht éinflößen, j-m Angst máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)