стату́т м. юрыд. Statút n -s, -e, Sátzung f -, -en;

акупацы́йны стату́т Besátzungsstatut n;

стату́т о́рдэна Sátzung éines Órden;

стату́ты Вялі́кага кня́ства Літо́ўскага гіст. Lítauische Statúte, die Statúte des Gróßfürstentums Lítauen (von 1529, 1566 und 1588)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)