спыта́цца разм.

1. гл. спытаць

1.;

2. (прасіць дазволу) j-s Erláubnis [Zústimmung] éinholen, j-n um Erláubnis [Zústimmung] bítten*;

3. безас.:

за гэ́та з цябе́ спыта́ецца dafür wirst du Réchenschaft áblegen müssen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)