сла́ва ж.

1. Ruhm m -(e)s, Ehre f -;

сла́ва геро́ям! Ehre den Hélden!;

увянча́ны сла́вай rúhmgekrönt;

2. (рэпутацыя) Ruf m -(e)s;

мець до́брую сла́ву in gútem Ruf stéhen*;

мець ке́пскую сла́ву in schléchtem Ruf stéhen*, berüchtigt sein;

3. разм. (чуткі) Gerücht n -es, -e; Geréde n -s;

Курга́н сла́вы Rúhmeshügel m -s;

на сла́ву разм. áusgezeichnet, tréfflich, vórzüglich, aufs béste;

сла́ва Бо́гу! Gott sei Dank!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)