Verbum

све́дчыць

1. zéugen vi (пра што-н. von D); Zéugnis áblegen (von D), bezéugen vt, beschéinigen vt (юрыд. даваць паказанні);

2. (служыць доказам) spréchen* vi (пра што-н. für A);

пра гэ́та све́дчыць той факт, што … dafür spricht die Tátsache, dass …