разбі́цца

1. (раздабыць) zerbréchen* vi (s), zerschéllen vi (s), in die Brüche géhen*;

2. (атрымаць пашкоджанні) sich verlétzen;

разбі́цца насме́рць tödlich stürzen;

3. (раздзяліцца) sich zersplíttern, sich (auf)téilen (на групы і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)